Το γράμμα του μοναχικού Άι Βασίλη: Μικρές ιστορίες και διηγήματα φαντασίας, με ενσωματωμένα πολλά στοιχεία από την πραγματικότητα.

Από την Ηρώ Στ. Μπουσούνη

Πέντε ιστορίες και παραμύθια με βαθύτερο νόημα

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο

Το παιδί και το ζωγραφισμένο λιοντάρι – Μία ιστορία για το πεπρωμένο

Το γράμμα του μοναχικού Άι Βασίλη

«Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, αγαπημένε μου εαυτέ,

φέτος αισθάνομαι μία βαθιά θλίψη. Όσο και αν παλεύω με την εαυτό μου να αποβάλλω αυτό το συναίσθημα, με πνίγει όλο και περισσότερο. Είμαι αισιόδοξος από τη φύση μου, χαρούμενος και παιχνιδιάρης. Μου αρέσουν τα γλυκά, τα παιδιά, τα δώρα… μα πιο πολύ απ’ όλα να χαρίζω παιχνίδια στα παιδιά που τα κάνουν τόσο ευτυχισμένα. Φέτος όμως κάτι με πνίγει! Αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω και εγώ ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Μα αφού είμαι εγώ ο Άγιος Βασίλης, θα γράψω ένα γράμμα σε εμένα.

Τα τελευταία χρόνια, κάνοντας το ταξίδι μου για να μοιράσω τα δώρα στα παιδιά, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Έχουν αλλάξει προς το χειρότερο και, δυστυχώς, χρόνο με το χρόνο αυτό εξελίσσεται.
Ελάτε και εσείς στην παρέα μας στο Facebook, κάνοντας like στη σελίδα μας.

Κάποτε άκουγα γέλια, γλέντια… τώρα ακούω μόνο φωνές και κραυγές απελπισίας. Θυμός και μίσος, τα δύο επικρατέστερα συναισθήματα στη Γη. Σαν να θέλουν οι άνθρωποι να «καταβροχθίσουν» ο ένας τον άλλο. Δε γνωρίζω τι κακό τους έχει συμβεί ή αν πρόκειται για κάποιον μεταδοτικό ιό μίσους, όμως τα πράγματα είναι σοβαρά.

Βία, βία και πάλι βία. Δεν την αντέχω τη βία. Με φοβίζει η βία. Εγώ φέρνω την αγάπη, τη χαρά, τις κινητήριες δυνάμεις για κάθε άνθρωπο, για να αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα, κάθε κακό.

Περπάτησα στους δρόμους και είδα…δάκρυσαν τα μάτια μου με αυτά που είδα… Παιδιά να κοιμούνται σε πεζοδρόμια, παγωμένα μέσα στο κρύο. Δίπλα τους λίγο βρόμικο νερό και ένα κομμάτι ψωμί. Αυτά είναι τα Χριστούγεννα αυτών των παιδιών. Ένα πεζοδρόμιο, ένα κομμάτι ψωμί και βρόμικο νερό.

…Και να σκεφτείς ότι υπάρχουν πολλά παιδάκια που μου γράφουν στα γράμματά τους «Άγιε μου Βασίλη, φέτος δε θέλω κάτι, τα έχω όλα». Γιατί τόση αδικία; Γιατί κάποιος να τα έχει όλα και άλλος τίποτα; Ξέχασαν, μου φαίνεται, οι άνθρωποι να μοιράζονται. Ούτε Χριστούγεννα υπολογίζουν, ούτε συνάνθρωπο, ούτε τίποτα…

Μπήκα στα σπίτια τους για να αφήσω τα δώρα…και στα περισσότερα άκουγες κλάματα. Στεναχώριες και πίκρες σε τόσα σπιτικά! Ξέχασαν τα λαχταριστά μου μπισκότα, το νόστιμό μου γάλα, πάνε όλα. Μα τι έχει συμβεί στην ανθρωπότητα; Ποιος προκάλεσε τόσο κακό στους ανθρώπους που ξέχασαν να γελάνε και, πάνω απ’ όλα, να αγαπάνε;

Μεταμφιέστηκα σε απλό περαστικό και αποφάσισα να μάθω περισσότερα…όμως δε μου μιλούσε κανένας. Ήταν όλοι απορροφημένοι σε κάτι σκοτεινές οθόνες, θαρρώ πως λέγονται κινητά.

Γιατί δε μου μιλάει κανένας; Κοιτάξτε με, είμαι εγώ, ο Άγιος Βασίλης… που όπως όλα δείχνουν είμαι ένας μοναχικός Άγιος Βασίλης.

Έφτασα στη Συρία…μα που πήγε η Συρία; Ακόμα επικρατεί πόλεμος στη Συρία; Πόσο ακόμα; Πόσο; Δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκεί. Πόσα παιδιά πληγωμένα, πόσα παιδιά τραυματισμένα, πόσα πεινασμένα και πόσα με ένα παράπονο στα μάτια να σε ρωτάνε «γιατί»;  

Τι να απαντήσω; Πώς μπορώ να φέρω εγώ την ειρήνη στους ανθρώπους, που με τόση προθυμία τρώγονται μεταξύ τους; Πώς να δώσω ελπίδα στα παιδάκια του κόσμου που ακόμα ελπίζουν και ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο αλλά, δυστυχώς, το σήμερα δεν είναι τίποτα παρά ένα κύμα καταστροφής.

Είμαι βαθιά λυπημένος και πληγωμένος. Εγώ μόνο δώρα μπορώ να μοιράσω, δυστυχώς, δε μπορώ να παρέμβω σε συναισθήματα. Αν μπορούσα θα το έκανα…ναι, θα το έκανα. Θα αφαιρούσα το μίσος, το κακό, τη βία και την απληστία, θα τα εξαφάνιζα! Αρκετά υπέφεραν τα παιδιά από όλα αυτά, θα πρέπει να τους δώσουμε τόπο να ανασάνουν. Να αρχίσουν να γελάνε και πάλι, όχι να ουρλιάζουν. Να παίζουν ξένοιαστα και όχι να φοβούνται. Πρέπει να τους εξασφαλίσουμε ένα μέλλον, ένα καλό μέλλον, που να σέβονται και να εκτιμούν το συνάνθρωπό τους, τη φύση και την ίδια τη ζωή.

Έκανα το καθήκον μου και φέτος, μοίρασα όπου μπορούσα τα δώρα. Αυτός είναι ο ρόλος μου άλλωστε. Δε θα γιορτάσω όμως …όχι, φέτος δε θα γιορτάσω. Αισθάνομαι μόνος, απέμεινα μόνος να αναπολώ τη χαρά και την αισιοδοξία.

«Άγιε μου Βασίλη, σε παρακαλώ, κάνε το 2020 όλα τα παιδιά, μα ΟΛΑ τα παιδιά αυτού του κόσμου να έχουν ένα καλύτερο μέλλον και να γελάνε δυνατά, όπως είναι το σωστό.»

Καλή χρονιά μοναχικέ μου Άγιε Βασίλη. Του χρόνου πάλι.

Ο Άγιος Βασίλης, ο μοναχικός Άγιος Βασίλης»

*Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Copyright © 2018-2019 by Umano.gr All rights reserved

Comments are closed.